all about Japanese Movie

โซโนะ ชิอน เป็นชื่อของผู้กำกับที่หลายคนได้ยินแล้วอาจจะทั้งรู้สึกแขยงหรือชื่นชม ภาพยนตร์ชิ้นเด่นของเขาเป็นหนังสยองขวัญที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเริ่มตั้งแต่ชมรมฆ่าตัวตายที่เปิดเรื่องมาด้วยเด็กสาวขโยงหนึ่งกระโดดให้รถไฟทับ เรื่องราวทางจิตของนักเขียนสาวจนทำให้เกิดเหตุสยดสยอง หรือ เรื่องราวครอบครัวรับจ้างที่จบลงด้วยเลือดสาด จนมาถึงผลงานล่าสุดของเขาที่เกี่ยวกับชายขายปลาที่เป็นฆาตกร หลายคนให้คำนิยามว่าเขาคือผู้กำกับจิตป่วงโดยแท้ แม้อาจจะไม่ถึงขนาดอย่างทาเคชิ มิอิเกะ แต่โซโนะ ชิอน ก็ได้เป็นที่รู้จักกันในผู้กำกับหนังสยองขวัญมือดีคนหนึ่ง

แต่จะแปลกไหมถ้าหากว่าหนังเรื่องต่อไปที่เราจะพูดถึงไม่ใช่ผลงานสยองขวัญ กลับแต่เป็นผลงานภาพยนตร์ดราม่าที่ว่าด้วยเรื่องของความสัมพันธ์ของลูกชายกับพ่อที่กำลังป่วยและเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ฟังดูช่างเป็นภาพยนตร์ที่สงบเสงี่ยมและจรรโลงใจ ไม่เหมาะกับเจ้าพ่อหนังสยองขวัญที่มักจะมีเรื่องประหลาดโลกหรือต้องมีคนตายเลยแม้แต่น้อย

หลายคนอาจจะคิดว่าโซโนะ ชิอนทำหนังประชดนักวิจารณ์หรือเปล่า แต่เปล่าเลย อีกทั้งนี่อาจจะเป็นภาพยนตร์ที่มีความส่วนตัวมากที่สุดของโซโนะ ชิอน เพราะนี่คือภาพยนตร์ที่เขาอุทิศให้แก่บิดาที่จากไปและคงเป็นกระจกที่สะท้อนตัวของโซโนะกับพ่อของเขาเอง

หากใครเป็นแฟนหนังของโซโนะ ชิอนมานานพอก็คงจะได้รู้ว่า ผู้ที่เป็นพ่อหรือบิดาในหนังของเรื่องนี้มักจะมีภาพเป็นลบอยู่เสมอ โดยเฉพาะภาพยนตร์ของเขาที่มีเรื่องของครอบครัวที่เข้ามาเกี่ยวข้องต้นเหตุของบความวายป่วงทั้งหลายมักจะเกิดมาจากผู้เป็นบิดาทั้งโดยที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ (Suicide Club, Strange Circus, Noriko Dinner Table, Love Exposure) ไม่เช่นนั้นผู้เป็นพ่อก็จะไม่มีบทบาทในเรื่องเลย (อย่าง EXTE ตัวร้ายในครอบครัวกลายเป็นแม่แทน) และหากเรารู้จักผู้กำกับคนนี้มากพอ เราคงจะรู้ว่าทั้งหมดนี้เกิดมาจากความชิงชังในตัวของพ่อเขานั่นเอง

กลับมาที่ตัวเรื่องอีกครั้ง Be sure to share เล่าถึงเหตุการณ์ที่พ่อของชิโร่เข้าโรงพยาบาล ชิโร่เป็นชายหนุ่มเรียบ ๆ ในขณะที่พ่อของเขาเป็นครูโรงเรียนมัธยมแถมเป็นโค้ชฟุตบอลจอมเฮี้ยบ วันหนึ่งพ่อของชิโร่ล้มลงเลยต้องส่งตัวเข้าโรงพยาบาล เหตุการณ์ดำเนินไปอย่างปกติ ชิโร่เองก็ไม่ได้เกลียดชังพ่ออะไรมากจนถึงขนาดไม่มาดูดำดูดีพ่อ พ่อลูกเริ่มคุยกันเป็นอย่างปกติจนวันหนึ่งชิโร่ได้รับการเชิญชวนให้ได้รับการตรวจสุขภาพจากหมอ และรู้ว่าเขาเองก็เป็นมะเร็งเช่นเดียวกับพ่อเขาและยังร้ายแรงกว่าเสียด้วย

เราคงพูดไม่เต็มปากว่า Be sure to share เป็นหนังครอบครัวที่อบอุ่น เรื่องราวดำเนินไปอย่างราบเรียบ ชิโร่มัดจะพูดกับพ่อเขาเกี่ยวกับเรื่องบ่อตกปลาที่พวกเขาเคยไปกันตั้งแต่เด็กและชวนกันไปอีกครั้ง ชิโร่มักจะคุยเรื่องต่าง ๆ กับเพื่อนสาวเกี่ยวกับพ่อของเขา ในขณะเดียวกันชิโร่ก็นึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ ของเขากับพ่อ เรามักจะเห็นเรื่องราวของชิโร่ในอดีตสลับกับปัจจุบัน ในขณะที่เรื่องดำเนินไปเรื่อย ๆ ตัวเราเองก็เข้าใจในตัวของชิโร่เรื่อย ๆ เช่นกัน ถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องที่สาหัสสากัญแต่ตัวชิโร่ในตอนเด็กก็ไม่ได้มีความทรงจำที่ดีกับพ่อเท่าไหร่นัก เขาไม่ได้โดนแกล้งเพราะเป็นลูกของครู แต่เพราะหลายครั้งในฐานะของครูและลูกศิษย์กลับทำให้ฐานะของพ่อลูกห่างเหิน สมัยเด็กเมื่อชิโร่กลับมามักจะเห็นครูคนอื่นอยู่เต็มบ้านมาเลี้ยงสรรสรรค์กัน เมื่ออยู่โรงเรียนนอกจากคำว่าครูกับลูกศิษย์แล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ถูกปกคลุมด้วยอีกขั้นหนึ่งก็คือโค้ชกับนักกีฬา นั่นเป็นสิ่งที่สร้างกำแพงให้กับทั้งสองคนโดยที่ไม่รู้ตัว

มันเป็นเรื่องที่ดีที่โซโนะไม่สร้างเรื่องระหว่างชิโร่กับพ่อให้เป็นเรื่องที่โศกเศร้าระทมทุกข์เหมือนละครหลังข่าว กลับกันแล้วมันเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าแม้จะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่มันก็สามารถเป็นบาดแผลในใจได้เช่นกัน แม้สำหรับหลายคนอาจจะมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่ในความเป็นจริงแล้วเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ก็เป็นสาเหตุให้เกิดช่องว่างในระหว่างครอบครัวได้

ที่จริงแล้ว Be sure to share สามารถสร้างเป็นหนังที่เปี่ยมในการให้กำลังใจได้ เราไม่รู้ว่าโซโนะก็ต้องการเช่นนั้นเหมือนกันหรือเปล่า แต่เมื่อมาพินิจพิจารณาแล้ว หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่เศร้าเหลือเกิน มันพูดถึงเรื่องของคนที่กำลังจะจากไปโดยที่ไม่รู้ว่าจะเหลืออะไรทิ้งไว้ให้แก่คนข้างหลังบ้าง ส่วนคนที่ต้องเหลืออยู่ข้างหลังก็ไม่แน่ใจว่าเมื่อคนคนนั้นจากไปแล้วจะยังเหลืออะไรอยู่บนโลกหรือเปล่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉากสุดท้ายของเรื่องที่เป็นเสมือนของเหตุการณ์แรกของเรื่องทั้งหมด ภาพสุดท้ายที่เราเห็นคือเปลือกอันสวยงามที่แมลงเปลือกแข็งได้ลอกเปลือยออกมา มันอาจจะหมายถึงของดูต่างหน้าที่ผู้ซึ่งจากไปได้ทิ้งไว้หรือมันอาจจะหมายถึงวัฏจักรของธรรมชาติที่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง เราก็ไม่อาจรู้ได้

แต่ที่แน่แท้แล้ว หนังเรื่องนี้คือเปลือกความทรงจำอันสวยงามของโซโนะ ชิอนที่เขาได้สร้างขึ้นมาให้แก่บิดาของเขาที่จากลาลับไป